دیدگاه‌ها برای: یک بام و چند هوا

با: نطنزی

نطنزی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خب … این دو کامنت مفصل را نمی‌شود بدون جواب گذاشت.
مسائلی که بر سرش توافق داریم به کنار اما در مورد نکاتی که ذکر کرده‌اید باید بگویم درست است که تعبیر کرسی‌‌های آزاد اندیشی از چند سال پیش رایج شده اما در یکسال اخیر و بعد از سخنرانی آقای خامنه‌ای در این مورد موج جدیدی برای جدی گرفتن این بحث میان مسئولان و سازمان‌های دولتی شکل گرفت. این بحث تقریباً خاک گرفته علاوه بر صدا و سیما در شورای عالی انقلاب فرهنگی هم بیشتر از گذشته مطرح شد و تا آنجا که می‌دانم طرح‌هایی هم برای محقق شدنش تصویب و ابلاغ شد.
نوشته‌اید نظر من در مورد برنامه‌ی دیروز امروز فردا با «واقعیات بیرونی» در تضاد است و برای اثبات سخن خود از پرفروش شدن سی دی‌های این برنامه‌ و باز شدن فضای سیاسی مثال آورده‌اید. بدون اینکه قصد بی‌احترامی داشته باشم فکر می‌کنم پرفروش شدن سی دی برنامه برای اثبات خوب بود این برنامه از جنس دلایلی است که مسعود ده نمکی برای کیفیت بالای فیلم‌هایش می‌آورد. باز شدن فضای سیاسی هم تنها در چند برنامه‌ی ابتدایی تا حد ناچیزی محقق شد و در ادامه با یکسویه شدن برنامه‌ جای خود را به شستشوی مغزی مخاطبان کم‌اطلاع داد.
تصور می‌کنم صرف مطرح شدن برخی از مسائل و نام بردن از برخی اشخاص در برنامه باعث باز شدن فضای سیاسی نمی‌ِ‌شود و با چنین رویکردی بهتر است برخی از مسائل اصلاً در رسانه‌ی فراگیری مانند تلویزیون مطرح نشوند.
برای اینکه از بحث اصلی‌مان که برنامه هفت است خیلی دور نیفتیم باید اضافه کنم هفت حتی در برنامه این هفته هم کماکان از مشکلات سابقش رنج می‌برد. شخصاً هنوز هم برنامه سینما صدا فرزاد حسنی در رادیو گفت و گو را بهترین نمونه برنامه سازی در حوزه سینما می‌دانم و معتقدم هفت حتی با تکرار ساختار ساده، صمیمی و البته چالشی و صریح سینما صدا می‌تواند به برنامه‌ی واقعا پرمخاطبی تبدیل شود. خوشبختانه بررسی دعوت حاتمی‌کیا و آتش سبز اصلانی در برنامه‌ی حسنی هنوز هم شنیدنی و جذاب هستند. هفت چاره ندارد جز اینکه به به ساختار منسجمی دست پیدا کند و با مخاطبان خودش هم روراست باشد. امیدوارم جیرانی بتواند اعتماد بینندگان سینما دوست را جلب کند.

با: قادري

قادري — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

و البته با اين سخن شما خيلي موافقم كه:
“برنامه‌‌اي در مقام و موقعيت هفت احتياج به يک مجري متبحر در اجراي مؤدبانه و متمحض در کارشناسي منصفانه دارد. جيراني با تغييرات محسوسي که در ظاهر و نوع بيانش در سه برنامه? پخش شده اعمال کرده نشان داده که ايراداتش را پذيرفته است و اگر بتواند آنها را رفع و رجوع مي‌کند. جيراني بايد بتواند نفش خود در برنامه‌ را در حد يک مجري‌ـ‌کارشناس تقليل دهد و وجهه? منتقد‌ـ‌فيلمساز خود را مقابل دوربين به نمايش نگذارد. جيراني بايد بتواند شرايط را به سمتي ببرد که صريح‌ترين نقد‌ها از زبان‌ منتقدان، کارشناسان و مهمانان برنامه گفته شود نه اينکه جملات شنيدني آن‌ها را هم ناتمام بگذراد و دائماً در ميان حرف‌شان بپرد. ”
لحن بي ادبانه و تحكم اميز وي در برنامه دو قدم مانده به صبح در گفت و گو با مهناز افشار هنوز در ذهنم مانده و ازارم مي دهد..اصولا فريدون جيراني شصت ساله بخواهد هم نمي تواند جلوي آبشار اطلاعات و افاضاتش را بگيرد..اگر واقعا مي دانيد تلاشهايش براي انتخاب يك مجري ناكام مانده كه هيچ و الا اصلي ترين راه براي جمع و جور كردن هفت تغيير مجري است..يكي مثل فرزاد حسني مي‌طلبد اين برنامه..گرچه او هم كمي صريح و ستيهنده است…به نظرم هفت بايد مانند نود و برخي مجلات سينمايي به سمت بخشهاي خاطره‌انگيز كوتاه ميان برنامه برود…مانند پخش مسابقات قديمي فوتبال در برنامه نود..البته بايد در دل هفت ساختارش را بيابد..مثلا من عمدتا مجله ۲۴ را براي اين مي‌خرم كه ببينيم پرونده انتهاي نشريه درباره كدام برنامه خاطره‌انگيز است..سريال آينه ..ارتش سري…هنر هفتم و…به هر حال برنامه هفت هم تخصصي است و هم بايد دنبال جذب حداكثري مردم باشد..چون پس از مدتي هفت تعيين كننده فروش فيلمهاي اكران خواهد بود…و فروش وابسته به حضور مردم از هر طبقه‌اي است…و الا طيف متخصص كه ماهنامه فيلم و ۲۴ و ..را دارد…ندارد؟..هفت بايد جايي براي آشتي مردم با بليطهاي ۳۰۰۰ توماني سينما باشد…
(راستي كاش يك نقدي بر اين دكور مزخرف برنامه مي كرديد ..صد رحمت به دكور هنر هفتم)

با: قادري

قادري — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

جناب آقاي نطنزي ..نمي دانم برنامه ديشب هفت را ديديد..البته مدعي نيستم برنامه عالي‌اي بود ولي رگه‌هايي از خلاقيت درش ديده مي‌شد..حضور امير جعفري و رضا شفيعي جم و مصاحبه جالب با جواد رضويان درباره كمدي هاي مبتذل كه البته جا داشته و دارد بيشتر به ان پرداخته شود…بديهي است اين برنامه ارام ارام نضج مي‌گيرد ولي برخي دريافتهاي شما محل مناقشه هستند مانند اين دريافت:
“کمتر کسی باور می‌کند تصویب تولید و پخش چنین برنامه‌‌ای در یکی از بهترین ساعات هفته با هدف زمینه چینی برای بهبود اوضاع نابسامان سینمای ایران شکل گرفته باشد. برنامه‌‌های زنده همیشه دستاویز خوبی بوده‌اند تا مدیران صدا و سیما با توسل به آنها وجهه‌ای آزاد اندیشانه‌ای برای خود و سازمان متبوعشان خلق کنند.”
كمي تحليل بدينانه و بيرحمانه‌اي است…فشارها بر رسانه ملي براي راه اندازي كرسي هاي ازادانديشي ان قدر بوده كه ربطي به وقايع سال پيش نداشته باشد…به شما توصيه مي كنم شماره ۲۷ و ۲۸ ماهنامه رواق هنر و انديشه را از كتابخانه مدرسه اسلامي هنر بگيريد و بخوانيد..در انتهاي اين دو شماره متن كامل مجادله كلامي دانشجويان امام صادق با سيدعزت الله ضرغامي امده است كه اصطلاح نود سياسي و هنري از انجا شكل گرفته است…اين مسئله هم مربوط مي‌شود به سال ۱۳۸۷..مدتها قبل از اغتشاشات سياسي…در ضمن اين دريافت شما هم با واقعيات بيروني در تضاد است:
“در حوزهٔ سیاست تلاش‌های ناکامی با برنامه‌‌هایی مانند دیروز، امروز، فردا برداشته شد که در نهایت از هدف اولیهٔ خود دور شدند و کارکردی معکوس از جهت اعتمادسازی به بار آوردند.”
البته مدعي نيستم اين برنامه ديورز امروز فردا ته ته ازادانديشي است ولي با اين نگاه كه اين برنامه موفق نبوده موافق نيستم…سي دي هاي كپي برنامه كه بسيار پرفروش شده‌اند..تاثير ان بر فضاي سيساي..باز شدن باب گفت و گو درباره برخي مسائل و..از نتايج همين برنامه نيم بند است..به علاوه اينكه نيامدن برخي اقايان اصلاح طلب به برنامه تقصير خودشان است نه مجريان برنامه..گرچه اين برنامه جا براي كار زياد دارد…گمانم برنامه اخيرشان با اقاي شمخاني را نديده باشيد…بسيار خوب بود…
به هر حال اميدوارم برنامه هفت به اهميت زنده بودنش پي ببرد و بشود يك نود هنري خوب…ديشب درباره كن داشت بازي به جاهاي خوبي مي‌رسيد اگر از ماهنامه فيلم و جريان روشنفكري سينما و ابوالفضل جليلي هم كسي مي‌امد روي خط خوبتر مي‌شد…