فیروزه

نوشتاری در باب گودمن و دلکو و این‌ها

از دیروز عصر چند اتفاق مهم برایم افتاد. سیر اتفاقات از جایی شروع شد که توی تاکسی نشسته بودم و به تئوری‌های راننده در باب اداره‌ٔ کشور گوش می‌دادم. در فاصله‌ٔ دنده معکوس کشیدن راننده به این نتیجه رسیدم که شش‌ماهی می‌شود که یک داستان خشک و خالی هم ننوشته‌ام. منظورم از داستان خشک و خالی دقیقاً یک داستان خشک و خالی است. یعنی هر داستانی را شروع کرده‌ام شخصیت‌های داستان طی یک اتفاق تراژیک تا یک جایی نشسته‌اند؛ دیگر بلند نشده‌اند. این قضیه هم از داستان حمید و سمیرا شروع شد. بعد از اینکه آنها را به بهترین رستوران شهر بردم. ادامه...