از تمام کتابهای جان بنویل نفرت دارم
پدر «جان بنویل» (John Banville) در گاراژ کار میکرد و مادرش خانهدار بود. برادر بزرگترش رمان مینویسد همینطور خواهرش. او سال ۱۹۴۵ در وکسفورد ایرلند به دنیا آمد. در مدرسهٔ برادران مسیحی درس خواند. مدتی برای یک شرکت هواپیمایی کار میکرد و در خلال همین کار به سفرهای زیادی رفت. سالهای ۶۸ و ۶۹ را در امریکا گذراند و همانجا با همسرش آشنا شد. ادامه...
نشانی از حقیقت
از همان ابتدا با دیدن عنوان «نوشیدن مه در باغ نارنج» میتوان فهمید که قرار نیست به رسم رایج روزگار، دوباره و چندباره داستانی بخوانیم در باب تنهایی، انسان ماشینی و زندگی شهری. این بار حرف و حدیث جایی است نه چندان غریب ولی در عین حال نامأنوس و روایتی چندان لطیف و نامحسوس که گویی بیظرفی، بیکاسهای سرمیکشی مِهی را که دورهات کردهاست و تو گام میزنی نه در میان باغ نارنج آشنا که در میان ابرها. ادامه...
سامبا روی ویبره
بعید است کسان بسیاری را پیدا کنیم که با اصل پخش مسابقات جام جهانی مخالف باشند؛ قلیلاند آن عده که شبها خواب تعطیل شدن برنامۀ ۹۰ را میبینند یا کلاً دوست دارند این برنامه با اجرای کبریتهای بیخطری چون جواد خیابانی یا رضا جاودانی پخش شوند. پس فعلاً جبهۀ ما پرفشارتر است؛ جبهۀ همۀ آنها که دوست دارند هر چهار سال یکبار جام جهانی را با حضور همۀ تیمهای قارههای دنیا و همۀ آن شور و هیجان پخش زندهاش دیدار کنند. ادامه...
خاطرات دختری آراسته
زندگینامهها و خاطرات یا یادداشتهای روزانه یا حتی نامهها و همهٔ کتابهایی که با عنوانهایی مشابه نوشته میشوند، کتابهایی به اهمیت خود زندگیاند. شخصیتهایی که دوستشان میداریم یا مهمشان میشماریم، وقتی آینهای پیش روی ما میگذارند که در آن روایت زندگی آنان را ببینیم و بخوانیم، برای ما دوستداشتنیتر میشوند. ادامه...
محبوبه
محبوبه هفت سالش است. آن روز هم که اسبابکشی کردند و آمدند روبهروی خانهٔ ما هفت سالش بود. آن روز که از توی نجاری آقا مراد دیدمش و آن روزی که با مادرش آمده بود خانهمان و من آنقدر نگاهش کردم که مامان نگاهم کرد. آن روز که هنوز هم نمیدانم چرا نگاهش میکردم… نگاهش میکردم شاید چون دندانهایش سفیدتر از دندانهای آبجی نرگس بود. ادامه...
آدمی شریف ولی ملالآور
اهل فن در توضیح سادهٔ رابطهٔ جهان دراماتیک با جهان واقع و تبیین منطق حاکم بر هر کدام از آنها میگویند جهان قصه/ درام/ فیلم استعارهای از دنیای واقعی است. یعنی درامپرداز در کنار کوشش برای باورپذیر جلوه دادن موقعیتها، شخصیتها، کشمکشها و سیر دیالکتیکی حوادث و اتفاقات اثرش باید با فشرده کردن زندگی عادی و تهی نمودنش از روزمرگیها در زمان و مکانی محدود، مخاطب را در تجربهٔ درک معنای ژرف و سهمگین آن شریک سازد. ادامه...
ضعفهای پژوهشی یک نمایشنامه
نمایش «کا» دارای فضای بکر و بدیعی است. معمولاً در نمایشهای ایرانی پرداختن به چنین موضوعات و استفاده از چنین فضاهایی را نمیبینیم. اما علیرغم بکر بودن فضای نمایش، ضعف پژوهش میدانی در خصوص فضای اتفاقات نمایش کاملاً مشهود است. نگارش نمایشنامه دربارهٔ اقلیم و فضایی خاص و ناشناخته مستلزم این است که تحقیقی جامع دربارهٔ آن اقلیم، از معماری و پوشش گرفته تا موسیقی و گویش و دیگر جزئیاتی که لازم است در نمایشنامه به آن پرداخته شود صورت گیرد. ادامه...
